| او می دوید و من می دویدم، او می برید و من می بریدم... |
|
| نویسنده بهروز شجاعی | ||||||||
| ۱۱ آذر ۱۳۸۶ | ||||||||
![]() حکایت دولت نهم نیز در نوع خود حکایت جالب و البته تاسف برانگیزی است، ماههای اولیه استقرارش بحث، بحث کارکردن 24 ساعته و کم خوابی بود و همه از فعالین سیاسی گرفته تا پزشکان نسبت به کم خوابی رئیس جمهور هشدار می دادند ولی احمدی نژاد رویه را ادامه می داد، گاهی می گفت کابینه باید بدود و با سرعت کار کند و نفس کم نیارد و چند ماهی بعد گفت که رئیس جمهور باید چند قدمی از وزاریش جلوتر باشد. ابتدا قرار بود دنیا احمدی نژادی شود، آنگونه که شخص رئیس جمهور گفته بود:«دنيا به سرعت در حال احمدينژادي شدن است زيرا سفرهايي كه به قارههاي جهان داشتم، به اين مطلب پي بردم كه يك موج حقطلبي در تمام اين كشورها وجود دارد كه بايد به آن پاسخ دهيم.» اما احمدی نژادی تا به امروز نه تنها نتوانسته دنیا را احمدی نژادی کند که کابینه خود را هم نتوانسته احمدی نژادی کند، احمدی نژادی که معتقد بود :« برخي از وزرا بايد با سرعت بيشتري دولت وي را همراهي كنندتا بتوانند طرح ها و اقدامات خود را در زمان كمتري به سرانجام برسانند.» و تا سه هفته پیش اصرار می کرد دیگر تغییری در کابینه رخ نمی دهد اینک با استعفای محمود فرشیدی موافقت کرده است. علت این استعفاهای پی در پی را باید در استعفای وزرای قبلی و البته این جمله صادق محصولی که سرعت احمدي نژاد را در خدمتگزاري سرعت «يک جت فانتوم» خواند که بقيه در مقابل وي اگر خيلي سرعت بگيرند مثل يک «هواپيماي مسافربري» حرکت مي کنند، جستجو کرد.مشاور رئيس جمهوري با اين تشبيه علت برخي تغييرات کابينه را اینچنین تشريح کرده بود که:«تقصير را به گردن کساني که تغيير پيدا مي کنند نمي اندازم، سرعت احمدي نژاد بالا است و انتظار دارد با نسبتي، اين هماهنگي با سرعت وي صورت بگيرد.» با استعفای فرشیدی به نظر می رسد ماراتن احمدی نژاد با نفس بریدن تک تک شرکت کنندگان رو به اتمام است، آیا نفس دونده اصلی نیز خواهد برید؟
|
||||||||
| صفحه اصلی |
| جستجوی پیشرفته |