| مهمترین اتفاق سال 86 از نظر من! |
|
| نویسنده بهروز شجاعی | ||||
| ۲۹ اسفند ۱۳۸۶ | ||||
![]() چند سالی است رسم بر این شده که روزهای پایانی سال روزنامه نگاران و خبرنگاران به گذشته ای که در یکسال بر آنها و بر مملکت گذشت بیاندیشند و آنها را یادآوری کنند که من نیز از این قاعده مستثنی نبودم و آنچه به نظرم آمد برای دو نشریه نوشتم، از اینها که بگذریم سال 1386 هجری خورشیدی دو اتفاق عالی به نظرم داشتم یکی از آنها در حوزه شخصی می گنجد و دیگری در حوزه عمومی آن هم از نوع سیاسی اش و البته اصلاح طلبانه اش. اتفاق شیرین و عالی حوزه شخصی ام پیدا کردن گمشده ای بود که بسیار به دنبالش گشتم و سرانجام در نزدیکی خود پیدایش کردم و اما در حوزه اتفاق سیاسی مهمی که در سال 86 و آن هم در واپسین روزهای آن افتاد شکست شیخ مهدی کروبی و حزبش در انتخابات مجلس هشتم بود تا بفهمد و بداند که همیشه ساز مخالف زدن هنر نیست، اینکه مرتب صدا و سیمایش از صدا و سیمای فخیمه جمهوری اسلامی ایران پخش شود و پیش خود فکر کند که آنهایی که به او در ریاست جمهوری نهم رای دادند به خاطر کروبی بود و نه به خاطر 50 هزار تومان و باز هم همانها به یارانش در انتخابات مجلس هشتم رای خواهند داد، همگی اشتباه است. شیخ عزیز و بزرگواری که برایت احترام زیادی قائل هستم هرچند که شکستت بهترین اتفاق سال از نظر من بود اما هنوز هم دیر نشده و می توانی ساز را هماهنگ بزنی تا همگی با هم از صدای سازهای هماهنگ لذت ببریم. به هر حال هر چه بود سال 86 هم رفت، سالی که 6 ماهش به طور جدی در حوزه سیاسی مشغول بودم و 6 ماه دیگرش در حوزه سلامت، هر چه هست ما در سین ها گیر کرده ایم و امید دارم سین های خوبی نصیب ما شود و آنهایی هم در سین سلول گرفتار آمده اند هر چه زودتر رهایی یابند، امید این داریم که رئیس جمهورهای برخی از کشورهای دنیا عاقل شوند و دست از دیوانگی ها، قدرت طلبی های روز افزون هایشان و دروغ های کثیفشان بردارند، سخن آخر یک دعاست: خداوندا به خاطر بشریت و به خاطر آیندگان در سال جدید دنیا را از شر بوش ها و سارکوزی ها و هم سلفانشان نجات ده! آمین یا رب العالمین....
|
||||
| صفحه اصلی |
| جستجوی پیشرفته |